Το σημείο συντριβής μεταξύ της φωτεινής και της σκοτεινής πλευράς της Σελήνης «έκρυψε» σχεδόν από όλους τη δυνατότητα καταγραφής, και το μόνο που φαίνεται να απαθανάτισαν είναι η σκόνη που σήκωσε…
Μυστήριο εξακολουθεί να περιβάλει τη συντριβή ενός πυραύλου της SpaceX στην επιφάνεια της Σελήνης, και ενώ όλοι ανυπομονούσαν για μία έστω επιβεβαίωση του γεγονότος, αυτή καθυστέρησε δραματικά εγείροντας υποψίες για το τι μπορεί να έχει συμβεί.
Το πρωί της Τετάρτης με ταχύτητα περίπου 8.690 χλμ./ώρα, ο δεύτερος βαθμός του Falcon 9, βάρους 4 τόνων, προσέκρουσε στη Σελήνη κοντά στον κρατήρα Αϊνστάιν, στο δυτικό άκρο της.
Η επιβεβαίωση καθυστέρησε, ενώ μάταια αποδείχθηκε η προσπάθεια να απαθανατίσουν την ιστορική στιγμή, ερασιτέχνες του διαστήματος, αλλά και ειδικοί που είχαν στρέψει τα τηλεσκόπιά τους στο φεγγάρι.
Η NASA ώρες αργότερα επιβεβαίωσε ότι «υπολείμματα» πυραύλου συνετρίβησαν στη Σελήνη, ενώ η όποια οπτική επιβεβαίωση άμεσα δεν ήταν δυνατή, καθώς κανένας από τη γη δεν κατάφερε να απαθανατίσει τη στιγμή, οπότε η όποια εικόνα αναμένεται είτε από τα τηλεσκόπια παρατηρητηρίων, είτε από δορυφόρο.
Τη Πέμπτη, ήρθαν οι πρώτες παρατηρήσεις. Αν και κανένα διαστημικό σκάφος που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη δεν βρισκόταν σε θέση να καταγράψει κοντινές εικόνες της σύγκρουσης, οι αστρονόμοι στη Γη παρατήρησαν με επιτυχία τις συνέπειες της πρόσκρουσης.
Στο «Very Large Telescope» του Ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητηρίου, στο Παρατηρητήριο Παρανάλ της Χιλής, οι ερευνητές εντόπισαν μια σύντομη λάμψη και ανέλυσαν το νέφος της πρόσκρουσης χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία.
Οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν την παρουσία αερίων νατρίου και λιθίου στο νέφος, το οποίο παρέμεινε ορατό για πέντε έως δέκα λεπτά μετά τη σύγκρουση.
Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, το νάτριο πιστεύεται ότι προήλθε από την επιφάνεια της Σελήνης, ενώ τα ίχνη λιθίου ενδέχεται να προήλθαν από το ίδιο το στάδιο του πυραύλου Falcon 9.
«Αυτή η παρατήρηση δεν πήγε τέλεια και πρόκειται για μια πολύ πρόχειρη ανάλυση, αλλά ήθελα να μοιραστώ κάτι γρήγορα, και θα μπορέσουμε να πούμε περισσότερα για αυτά τα αποτελέσματα με την πάροδο του χρόνου», δήλωσε στο Reuters ο αστρονόμος Καρλ Σμιντ, ο οποίος ηγήθηκε των παρατηρήσεων.
Η αδυναμία καταγραφής της συντριβής αποδίδεται κυρίως στο σημείο της πρόσκρουσης, καθώς σημειώθηκε στο όριο που χωρίζει τη φωτεινή από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης.
Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι η πρόσκρουση δεν ενέχει κίνδυνο, αλλά παρέχει πολύτιμα δεδομένα σχετικά με τη συμπεριφορά των νεφών εκτίναξης, βοηθώντας τους ερευνητές να κατανοήσουν καλύτερα τη σύνθεση της επιφάνειας της Σελήνης και να βελτιώσουν τα μοντέλα τεχνητών προσκρούσεων.
Οι παρατηρήσεις αυτές θα μπορούσαν επίσης να βοηθήσουν μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης της Σελήνης, όπου η κατανόηση των εκτινασσόμενων υλικών και των ιδιοτήτων της επιφάνειας θα είναι κρίσιμη για τις δραστηριότητες προσγείωσης και κατασκευής.
